Auditie Lagerhuis

img_3362-2
Het is zaterdag 28 januari, ik ben onderweg naar Amsterdam voor audities van het Lagerhuis. Drie weken geleden ben ik gebeld of ik deel wil nemen aan dit programma dat opnieuw op de buis komt. Ik besluit met een open vizier naar de audities te gaan want ik twijfel of dit iets voor mij is.

Ruim voor tijd, zoals dat meestal gaat met de mensen die van ‘ver’ komen, meld ik mij in Podium Mozaïek aan de Bos en Lommerweg in Amsterdam. Wat onwennig stel ik mij voor aan de andere deelnemers. De diversiteit is zorgvuldig gekozen, dat is een goed begin.

Om 13:00 uur loop ik, samen met de negentien andere panelleden, naar een zaaltje waar de opstelling van het Lagerhuis is nagebootst. Matthijs van Nieuwkerk heet ons welkom en Paul Witteman neemt het stokje redelijk snel over om het debat te starten, hij is net als ‘vroeger’ de presentator. Er is weinig tijd. We hebben vijf stellingen en om 14:00 uur is de volgende groep aan de beurt. In totaal doen zestig mensen mee en moeten er twintig overblijven voor het programma dat vier weken voor de verkiezingen live uitgezonden wordt op een van de publieke zenders.

De stellingen gaan o.a. over Trump, roken in de openbare ruimte, de bijstand, een vleestax, intimidatiewet etc. Ik zal je niet vermoeien met alle voors en tegens want die zijn er uiteraard. De een spreekt zich harder uit dan de ander maar wel altijd met respect voor elkaar.

Naarmate het uur vordert krijg ik een onrustig gevoel. De nadruk in het programma ligt op de verschillen, logisch want het is een debatprogramma. Echter is dit voor mij wel een probleem want ik ben een verbinder.

Ik vind namelijk dat we in Nederland al te veel kijken naar de verschillen. Het feit dat iedereen zo ver van elkaar verwijderd is en elkaar niet begrijpt ontstaat juist uit discussie en debat. Ik besluit dan ook, nadat ik er een nacht over heb geslapen, dat ik niet deel ga nemen aan de volgende ronde.

Nog een belangrijk onderdeel van mijn overweging zijn de stellingen. Er is zo’n groot verschil tussen de issues die spelen in de grote steden en de rest van Nederland. Ik realiseer mij dat dit ook een reden kan zijn om juist wel aan te sluiten bij het debat, namelijk om mijn nuchterheid hierin te laten gelden maar daarvoor kan ik niet goed genoeg debatteren. Ik zeg pas iets als ik denk dat ik iets kan bijdragen aan een discussie en die tien minuten per onderwerp zijn zomaar voorbij met twintig mensen.

Kortom ik heb de organisatie laten weten dat ik niet deelneem aan Het Lagerhuis. De auditie is overigens wel een hele leuke ervaring en ik heb veel verschillende mensen ontmoet. Geweldig om te zien dat er zoveel verschillende Nederlanders zijn. Dit heeft echter wel mijn twijfels over ons democratisch systeem vergroot. De belangrijkste vraag die ik mij sindsdien stel is hoe kunnen er juiste beslissingen worden genomen over een land met zoveel verschillende mensen door het kleine groepje mensen in Den Haag dat ondanks dat ze hun best doen heel ver afstaan van de realiteit?

Naar aanleiding van mijn blog heb ik de redactie een aantal vragen gesteld over het waarom van het Lagerhuis. Lees hier de reactie.

op

Wini