Het lelijke eendje

hetlelijkeeendje
Moeder-eend is trots op al haar eendjes als ze uit hun ei komen. Het laatste eendje blijft alleen wat langer zitten. Als het dan eindelijk uit het ei komt ziet die er wel een beetje gek uit maar ze accepteert hem zoals die is. Helaas doen de andere eendjes dat niet. Ze pesten het lelijke eendje waardoor deze verstoten wordt. Het lelijke eendje gaat weg en gaat op zoek naar een plek waar hij zich wel thuis voelt. Deze plek is bij de zwanen want, zo blijkt later, het lelijke eendje is geen eend maar een zwaan.

Dit verhaal heb je vroeger ongetwijfeld gehoord net als heel veel andere kinderen over de hele wereld. De kern van dit verhaal is eigenlijk heel triest. We leren hierdoor aan onze kinderen; als je anders bent dan de rest hoor je er niet bij. Tot afgelopen week besefte ik mij dat niet. Iqbal Aslam kwam hierop toen we het hadden over de oorlogen in de wereld. Eigenlijk is het heel simpel zegt hij. We leren onze kinderen te oordelen. We leren ze om iemand niet te accepteren als deze anders is.

Het verhaal blijft de hele week door mijn hoofd spoken. Ik merk dat ik ook schuldig ben aan oordelen. Oordelen over anderen of over een mening van een ander. En ongeacht of ik het wil of niet, een oordeel of mening van een ander heeft ook wel degelijk invloed op een beslissing. Misschien niet altijd en niet in alles maar het speelt vaker een rol dan ik zou wensen.

Wat als ik zou kiezen voor dat wat ik wil en niet meer zou denken aan wat anderen ervan vinden? Hoe zou mijn leven er dan uitzien? Hoe vrij zou ik me dan voelen? Wat als ik me kwetsbaar op zou stellen en mezelf zou laten zien zoals ik ben? Wat als we dat allemaal gewoon zouden durven, gewoon zijn wie we zijn? Zouden we dan niet meer in oorlog zijn? Zouden we dan, ongeacht wie je bent en wat je doet, van elkaar houden? Zouden de andere eendjes dan ook gelijk van de zwaan hebben gehouden?

Ik ga het in ieder geval proberen. Proberen minder te oordelen, dichter bij mezelf te blijven en te zijn wie ik wil zijn. Ik ben benieuwd… Bedankt Iqbal voor dit inzicht.

op

wini