Twee weken verlof… hellup of yes? – Mini Wini #WEEK37

fullsizerender-1

Na twee weken afkicken van mijn werk heb ik mijn ‘verlof’ draai redelijk gevonden. Er komt een soort van rust in mijn hoofd en ik begin te wennen aan het idee dat ik de komende maanden… wat maanden… ja maanden… niet hoef te werken.

Oké, eerlijk is eerlijk, het valt me niet helemaal mee want ik ben gewoon gek op mijn werk. Zo af en toe doe ik dus nog wel stiekem een paar dingetjes en tip ik hier en daar een opdrachtgever.

Ik gun mezelf niet echt de rust mede omdat het ‘vroeger’ allemaal heel anders was, tenminste dat zegt men. Ook hoor ik verhalen van andere vrouwen zoals ‘ik werkte tot de laatste dag tot mijn bevalling’ en meer van dat soort heldinnen-verhalen. Daar word ik dan toch ook een beetje onzeker van, heel even maar hoor… Want zoals een wijze vriendin van mij zei: het is geen wedstrijdje.

Verder geniet ik vooral en doe ik dingen die ik anders nooit deed, hoefde of waar ik niet aan toekwam. Zoals dat ene tijdschrift en boek lezen, een ledikantje verven, het schrijven van adressen op enveloppen voor de geboortekaartjes, samen het (beval)bad testen, opruimen van alle hoekjes en gaatjes in huis en vandaag had ik zelfs een soort van babyshower.

fullsizerender-2

Een soort van ja, want zonder het proeven van babyhapjes en dat soort ongein want gelukkig kennen mijn vriendinnetjes me daarvoor goed genoeg… dat vind ik namelijk echt niet leuk!

img_8365

Kortom het hebben van verlof gaat me inmiddels goed af. Dus mijn verlof is meer yes dan hellup, gelukkig!

img_8372

op

Mini, Wini, MiniWini